Het belangrijkste mantra van D66 Feijenoord is: "D66 Feijenoord wil echte participatie, wij praten met mensen, niet over mensen." In onderstaand stuk lanceer ik een aantal ideeën hoe echte participatie kan worden gerealiseerd.

Argumenten voor en tegen een (buurt)referendum

D66 Feijenoord heeft zich o.a. in de stemwijzer voor de verkiezingen van 2010 uitgesproken voor het eventueel kunnen houden van een buurtreferendum in de wijken van Feijenoord.

Hieronder een vast niet complete lijst met argumenten voor en tegen een (buurt)referendum. Opmerkingen en aanvullingen kunt u sturen naar Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft JavaScript nodig om het te kunnen zien. .

Argumenten voor een (buurt)referendum

• Het is niet voldoende om eens in de vier jaar via verkiezingen een oordeel te geven over politieke standpunten. De kans dat alle standpunten van een individuele kiezer geheel overeenkomen met die van de partij waarop ze stemmen is klein. Meestal zijn mensen het met een groot deel van de standpunten van die partij eens, maar niet met alle. Als vervolgens in de vier jaar nadien juist die laatste argumenten een hoofdrol gaan spelen in de politieke arena, verliest de burger het vertrouwen in de politiek.

• Na de verkiezingen handelen vertegenwoordigers zonder last of ruggespraak en gebruiken regelmatig alleen de uitgangspunten van het programma als referentie. Zeker als er coalities moeten worden gevormd of andere externe factoren van invloed zijn (b.v. opgelegde bezuinigingen) kan het gebeuren dat het eens in de vier jaar oordelen over de standpunten van een partij niet garandeert dat die standpunten overeind blijven en die kunnen dan eventueel via een  (buurt)referendum worden gecorrigeerd.

• Een (buurt)referendum zorgt ervoor dat de kiezer actiever deelneemt aan het publieke debat over zaken van gemeenschappelijk belang. Doordat ze zelf een oordeel moeten geven worden burgers gestimuleerd om regelmatig een mening te vormen en deel te nemen aan discussies.

• Zeker bij een buurtreferendum is het niet per sé nodig dat een kiezer alleen kan kiezen tussen ja, nee en geen mening, maar is er b.v. ook ruimte voor meerdere keuzes.
  

Argumenten tegen een (buurt)referendum

• Een (buurt)referendum past niet binnen het representatieve stelsel zoals we dat nu kennen in Nederland. In zo'n stelsel stelt de kiezer volksvertegenwoordigers aan die geacht worden een zorgvuldige belangenafweging te maken bij het opstellen van een wetsvoorstel. Daarbij raadplegen zij onder andere diverse maatschappelijke groeperingen, bedrijven en andere betrokkenen. Zo'n belangenafweging is een andere dan de afweging die een individuele kiezer uit eigenbelang maakt.

• Behalve het afwegen van belangen van verschillende maatschappelijke betrokkenen zijn alleen volksvertegenwoordigers in staat rekening te houden met de samenhang tussen verschillende wetsvoorstellen. Referenda zouden die samenhang in gevaar kunnen brengen. Verder hebben burgers ook de tijd en de middelen niet om alle facetten van een wetsvoorstel te beoordelen, waardoor ze minder goed in staat zijn om afgewogen oordeel te vellen. Met een ja/nee of voor/tegen vraagstelling dreigt bovendien een simplificatie van het wetsvoorstel te ontstaan die geen recht doet aan de materie. Daarnaast is het volgens tegenstanders van referenda zo dat nee-stemmers vaak gemotiveerder zijn dan ja-stemmers. Hierdoor zou een gepassioneerde minderheid zijn wil kunnen opleggen aan een zwijgende meerderheid.

• Er is in Nederland (nog) geen referendum-cultuur. In Zwitserland b.v. waar wel een referendum-cultuur is, gaat men vaak meerdere keren per jaar naar de stembus vaak ook nog voor meerdere referenda tegelijkertijd. Het is maar de vraag of mensen de moeite willen nemen om regelmatig naar de stembus te gaan en daar enige tijd bezig te zijn met het stemmen.

• Referenda werken vertragend, zonder dat er een alternatief geboden wordt wanneer een meerderheid zich tegen een voorstel uitspreekt. Daarnaast zegt een dergelijke uitspraak niets over de motivatie van tegenstemmers en bovendien hoeft niet elke nee-stemmer dezelfde motivatie te hebben. Zo kan een wet bijvoorbeeld voor de ene tegenstander niet ver genoeg gaan en gaat het verworpen voorstel voor anderen misschien juist wel te ver.

• Het is kostbaar en organisatorisch moeilijk om regelmatig (buurt)referenda te houden. Daarnaast kunnen extreme denkbeelden of niet-realistische maatregelen onderwerpen worden waar een deel van de bevolking een referendum over wil houden en vaak speelt het eigen belang ook een rol.